Οι ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου απέχουν πλέον μια ανάσα. Τα σενάρια για τον πήχη που βάζουν τα κόμματα σε επίπεδο ποσοστών είναι λίγο έως πολύ γνωστά. Στη ΝΔ θα θεωρήσουν επιτυχία ένα ποσοστό κοντά στο 33% και αποτυχία οποιοδήποτε ποσοστό θα κινείται στις παρυφές του 30% , λίγο πάνω λίγο κάτω. Στο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ευχαριστημένοι αν διατηρήσουν τις δυνάμεις τους ποσοστιαία κοντά στο 17% και θα βγάλουν τα μαύρα μαντήλια αν το ποσοστό αυτό είναι αισθητά μειωμένο.
Αντίστοιχα και τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν να επαναλάβουν τα ποσοστά του περασμένου Ιουνίου και καταβάλουν κάθε προσπάθεια να τα αυξήσουν λαμβάνοντας κομμάτι απο την πίτα της ψήφου διαμαρτυρίας. Δύο όμως από τα κόμματα θα είναι εκείνα, όπως φαίνεται δημοσκοπικά, που θα κρίνουν εν πολλοίς και την τύχη των δύο μεγαλύτερων κομμάτων στις ευρωεκλογές. Το ΠΑΣΟΚ το οποίο φαίνεται να έχει απωλέσει δημοσκοπικά τουλάχιστον την απόσταση αναπνοής που κατέγραφε το προηγούμενο διάστημα από το ΣΥΡΙΖΑ και η Ελληνική Λύση, η οποία μοιάζει ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα να καρπώνεται τους δυσαρεστημένους της ΝΔ, άρα να πιέζει το κυβερνών κόμμα προς τα κάτω.
Τα δύο αυτά κόμματα θα λειτουργήσουν ως συγκοινωνούντα δοχεία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ αντίστοιχα. Όσο πιο χαμηλά βρεθούν τόσο πιο ψηλά θα βρεθούν πιθανότατα τα ποσοστά του κυβερνόντος κόμματος και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία βέβαια έχει και άλλους λόγους να ανησυχεί , καθώς στο πολιτικό φάσμα είναι περισσότερα τα συγγενικά ιδεολογικά μικρότερα κόμματα που μπορούν να απειλήσουν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ.
Μέχρι εδώ όλα καλά μάλλον, αν μιλάμε για τις ποσοστιαίες εμφανίσεις των κομματικών σχηματισμών το βράδυ των αποτελεσμάτων. Υπάρχει όμως στη σκέψη πολλών τις τελευταίες μέρες ένας αστάθμητος παράγοντας, ο οποίος μπορεί να τορπιλίσει τις προσπάθειες των κομμάτων για την διαχείριση του εκλογικού αποτελέσματος. Αυτός ο παράγοντας είναι η αποχή και θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να εμφανίσει στις 9 Ιουνίου το εξής παράδοξο, να πανηγυρίζουν όλοι για τα ποσοστά τους , αλλά στην ουσία να είναι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, ηττημένοι. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Στις εκλογές αυτές περισσότερο από άλλες φορές πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάγνωση του αποτελέσματος θα παίξει ο απόλυτος αριθμός ψήφων που θα λάβουν τα κόμματα. Να δώσουμε μερικά παραδείγματα. Η ΝΔ στις Εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 2023 έλαβε 40,56% και 2.115.322 ψήφους. Αν υποθέσουμε ότι σε αυτές τις εκλογές, με την μεγάλη αποχή που φημολογείται, συγκεντρώσει 1.600.000 ψήφους και ποσοστό κοντά στο 35% μάλλον δεν θα μπορεί να πανηγυρίζει και να διαχειριστεί το ποσοστό της. Αντίστοιχα ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος τον Ιούνιο του 2023 συγκέντρωσε ποσοστό 17,83% και ψήφους 930.013 αν συγκεντρώσει τώρα το ίδιο ποσοστό με 700.000 ψήφους επίσης θα πρέπει να ακούει καμπάνες. Τα ίδια ισχύουν περίπου και αναλογικά και για τα υπόλοιπα κόμματα.
Το τρικ των ποσοστών ως προς την διαχείριση του αποτελέσματος εδώ δεν μπορεί να πιάσει, γιατί είναι πολύ κοντά η προηγούμενη κάλπη και η σύγκριση επί του απόλυτου ποσοστού ψήφων είναι άμεσα ορατή και κουβαλάει πολλά μηνύματα για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα συνολικά, αλλά και για τον καθένα ξεχωριστά.
Κυριακή λοιπόν κοντή γιορτή και η κοντή συμμετοχή μπορεί να φέρει πικρά χαμόγελα στα πρόσωπα όσων θα πανηγυρίζουν τελικά άνευ λόγου και αιτίας, απλά για το θεαθήναι. Αν επαληθευτούν ωστόσο τα σενάρια για μεγάλη αποχή εξάγεται και ένα άλλο συμπέρασμα. Με αφετηρία αυτή την κάλπη, καθώς η επομένη απέχει πολύ, λογικά στα 3 χρόνια, θα διαμορφωθεί μια μεγάλη αναδιάταξη όχι στο προσκήνιο των εκλογικών συσχετισμών, αλλά στο παρασκήνιο των πιθανοτήτων να δούμε μεγάλες εκπλήξεις στις εκλογές του 2027 , καθώς οι πολλοί πλέον δυσαρεστημένοι από το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του θα ψάξουν να βρουν τρόπους έκφρασης πιθανότατα και σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που μπορεί να προκύψουν μέχρι τότε, ή να φέρουν πιο κοντά το ενδεχόμενο συνεργασιών των υπαρχόντων σχηματισμών που μπροστά στο φάσμα του αφανισμού σε μια σκληρή αναμέτρηση θα ρίξουν πολύ νερό στο κρασί τους.
