Η ανανεωμένη συμφωνία για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Λιβάνου, που υπεγράφη στις 26 Νοεμβρίου, προκαλεί έντονες αντιδράσεις από την Άγκυρα και το ψευδοκράτος. Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας υποστηρίζει ότι η συμφωνία «παραβλέπει τα δικαιώματα» της παράνομης «τδβκ» και «βλάπτει τα συμφέροντα του Λιβάνου», επιχειρώντας ταυτόχρονα να εμφανιστεί ως πρόθυμος εταίρος της Βηρυτού στον θαλάσσιο τομέα.
Σύμφωνα με πηγές του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, η Τουρκία θα απορρίψει κάθε συμφωνία που δεν λαμβάνει υπόψη τα δήθεν δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, ενώ υποστηρίζεται ότι η νέα οριοθέτηση «θίγει» τα λιβανικά συμφέροντα. Στην ίδια γραμμή, η Άγκυρα δηλώνει «έτοιμη για συνεργασία» με τον Λίβανο, επιχειρώντας να τοποθετηθεί ως ρυθμιστικός παράγοντας στη θαλάσσια αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου.
Παράλληλα, οι τουρκικές πηγές επιμένουν ότι «καμία συμφωνία που αγνοεί την τδβκ δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή», επαναλαμβάνοντας ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων. Για ακόμη μία φορά, η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει εικόνα προστάτιδας δύναμης των Τουρκοκυπρίων, προβάλλοντας παράλληλα προς τη Βηρυτό τη διάθεση για επικοινωνία και κοινή δράση.
Αμφισβήτηση της αρμοδιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας
Σε ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, η Κυπριακή Δημοκρατία αναφέρεται ως «νότια Κύπρος», ενώ αμφισβητείται ανοιχτά η διεθνώς κατοχυρωμένη αρμοδιότητά της για το σύνολο του νησιού. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η Λευκωσία «δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκυπρίους» και συνεπώς «δεν δικαιούται να συνάπτει συμφωνίες» που αφορούν τη θαλάσσια ζώνη της Κύπρου.
Το τουρκικό ΥΠΕΞ θυμίζει ότι η πρώτη συμφωνία Κύπρου–Λιβάνου είχε υπογραφεί το 2007, αλλά δεν είχε τεθεί σε ισχύ. Η επαναφορά της, σύμφωνα με την Άγκυρα, εντάσσεται σε μια συνεχή προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρεί σε διμερείς συμφωνίες «αγνοώντας» τους Τουρκοκύπριους.
Αν και η περιοχή που αφορά η συμφωνία δεν βρίσκεται στην καταχωρισμένη τουρκική υφαλοκρηπίδα, η Άγκυρα επιχειρεί να εντάξει το ζήτημα στο πλαίσιο του Κυπριακού, προβάλλοντας εκ νέου τον ισχυρισμό ότι τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων πρέπει να ληφθούν υπόψη σε κάθε θαλάσσια ρύθμιση στην Ανατολική Μεσόγειο.
