Μια σπάνια και ιδιαίτερα ανθρώπινη εξομολόγηση έκανε ο Στέλιος Διονυσίου, ο οποίος βρέθηκε το βράδυ των Χριστουγέννων στο πλατό της εκπομπής του Φάνης Λαμπρόπουλος. Ο γνωστός τραγουδιστής μίλησε ανοιχτά για τη μουσική του διαδρομή, αλλά και για τη βαριά κληρονομιά του αείμνηστου πατέρα του, Στράτος Διονυσίου.
Ο Στέλιος Διονυσίου παραδέχθηκε ότι η σύγκριση με τον πατέρα του είναι αναπόφευκτη, ωστόσο τόνισε πως δεν αποτελεί για εκείνον βάρος αλλά μια πραγματικότητα που έχει αποδεχτεί. «Η σύγκριση με τον πατέρα μου είναι μοιραία. Ο Στράτος Διονυσίου ήταν ένας και μοναδικός, όπως ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης. Εφόσον εγώ κάνω τη δουλειά μου αξιοπρεπέστατα, αυτό μου αρκεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, ο τραγουδιστής μίλησε για τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μουσικής και για το πώς από πολύ μικρή ηλικία είχε συνειδητοποιήσει ότι θέλει να ακολουθήσει το τραγούδι. Όπως αποκάλυψε, ήδη από τα 16-17 του χρόνια, όταν έβγαινε με φίλους σε νυχτερινά μαγαζιά, οι επαγγελματίες του χώρου τού έδιναν συχνά το μικρόφωνο, γνωρίζοντας ποιος ήταν ο πατέρας του αλλά και βλέποντας τη δική του αγάπη για τη σκηνή. «Μου έδιναν το μικρόφωνο κι εγώ το γούσταρα πολύ», σημείωσε.
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η στιγμή που περιέγραψε ένα περιστατικό λίγο πριν από τον θάνατο του πατέρα του. Όπως είπε, ο Στράτος Διονυσίου τον ανέβασε στη σκηνή του μαγαζιού όπου τραγουδούσε τότε και ερμήνευσαν μαζί τρία τραγούδια. «Όταν γύρισα και τον αντίκρισα, μόλις τελείωσα το τραγούδι, ήταν δακρυσμένος», αποκάλυψε εμφανώς συγκινημένος.
Η μαρτυρία αυτή ανέδειξε όχι μόνο τη βαθιά σχέση πατέρα και γιου, αλλά και το ανθρώπινο πρόσωπο πίσω από έναν καλλιτέχνη που συνεχίζει την πορεία του με σεβασμό στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
