Κατάφυτα τοπία, καθαρός αέρας, ανοιχτός ορίζοντας, απόλυτη ηρεμία: Η διαδρομή προς τις κορυφές των βουνών της Ελλάδας μοιάζει με ένα αναγκαίο «διάλειμμα» από το τσιμέντο της Αθήνας και το άγχος της καθημερινότητας. Ένα διάλειμμα, το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε ανάγκη, σε συνήθεια.
Οι πεζοπορίες και η επιστροφή στα «βουνά» φαίνεται πως έχουν αρχίσει να γίνονται «trend», με το φαινόμενο να έχει γίνει ιδιαίτερα διαδεδομένο μετά την πανδημία του κορωνοϊού.
«Υπήρχε πάντα μια εγγενής ανθρώπινη ανάγκη για επαφή με τη φύση. Μετά την καραντίνα, όμως, παρατηρήθηκε μεγάλη έξαρση για εξωστρέφεια και μεγαλύτερη σύνδεση με το περιβάλλον» τονίζει χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Καλογεράκος, συνοδός βουνού και οργανικό μέλος της ομάδας του Wild Camping.
«Μετά τον Covid-19, παρατηρήθηκε μια μεγάλη έξαρση και έντονη ανάγκη για εξωστρέφεια, κοινωνικοποίηση και επαφή με το περιβάλλον, οδηγώντας σε αύξηση συνολικά των υπαίθριων δραστηριοτήτων, τόσο της πεζοπορίας, όσο και των outdoor sports/ activities» σημειώνει ο Ανδρέας.
CNN Greece / Καλλιρόη Πεπονή
Αυτή η τάση παρατηρείται ιδιαίτερα στις ηλικίες 25-45, και το επίπεδο επισκεψιμότητας στα βουνά ξεπερνούν κατά πολύ αυτά της προ-κορωνοϊού εποχής, όπως επισημαίνει. Μάλιστα, βουνά όπως ο Όλυμπος, καταγράφουν τα τελευταία χρόνια ρεκόρ επισκεψιμότητας κάθε καλοκαίρι.
Από πάθος, επάγγελμα
Ο Ανδρέας, μαζί με τον Γιώργο Μεταξά έχουν αρχίσει να «χαρτογραφούν» τα βουνά της Ελλάδας από το 2019. Μονοπάτι, το μονοπάτι, κορυφή, την κορυφή και με τη βαθιά ανάγκη να βρίσκονται στη φύση να τους καθοδηγεί αυτό που ξεκίνησε ως χόμπι έγινε πιο ενεργό κομμάτι της ζωής τους.
«Ανέκαθεν εγώ και ο Γιώργος θέλαμε να βρισκόμαστε στη φύση, να κάνουμε πεζοπορία, να είμαστε σε επαφή με τον περιβάλλον, είτε αυτό ήταν ένα περπάτημα σε ένα μονοπάτι, είτε camping σε κάποια παραλία ή σε κάποιο δάσος» αναφέρει χαρακτηριστικά στο CNN Greece ο Ανδρέας.
«Όπως συνέβη σε όλους, έτσι και στη δική μας περίπτωση, από την πανδημία και έπειτα αυτή η ανάγκη μεγάλωσε. Ξεκινήσαμε να περπατάμε στα βουνά με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα, να θέτουμε συνεχώς τον επόμενο στόχο, να διασχίσουμε νέα μονοπάτια, να γνωρίσουμε νέες πλευρές ενός ορεινού όγκου» συμπληρώνει.
Σταδιακά, αυτό που ξεκίνησε ως χόμπι μετατράπηκε σε ενεργό κομμάτι της ζωής τους. Τόσο ο Γιώργος, όσο και ο Ανδρέας απασχολούνταν σε άλλες θέσεις εργασίας Δευτέρα με Παρασκευή, όπως πολλοί και πολλές. Σε κάθε ευκαιρία, κάθε Σαββατοκύριακο… έπαιρναν τα βουνά ώσπου αποφάσισαν να ενσωματώσουν την αγάπη τους για τη φύση στην επαγγελματική τους ζωή.
Αποφάσισαν, όπως λέει ο Ανδρέας, να μετατρέψουν το πάθος τους σε επάγγελμα. Άρχισαν να παρακολουθούν τις σχολές συνοδών βουνού σε ΙΕΚ και ορειβασίας στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ) για να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους και να προσφέρουν καθοδήγηση και σε άλλους ανθρώπους που θέλουν να γνωρίσουν τα ελληνικά βουνά.
Με την πρωτοβουλία του Wild Camping, διοργανώνουν πεζοπορικές και ορειβατικές εκδρομές σε διάφορες περιοχές της χώρας, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα μοντέλο στήριξη του αγροτουρισμού και των τοπικών κοινοτήτων που επισκέπτονται κάθε φορά.
«Πέρα από την εξερεύνηση της φυσικής ομορφιάς που κρύβουν οι περιοχές που εξερευνούμε, οι εκδρομές στοχεύουν επίσης και και στην ηθική και οικονομική στήριξη των τοπικών, συχνά ερημωμένων, ορεινών κοινοτήτων» αναφέρει ο Ανδρέας.
Η αυξημένη επισκεψιμότητα, που παρατηρείται μετά την περίοδο του Covid-19 συμβάλλει στην οικονομία αυτών των περιοχών, βοηθώντας στην αναζωογόνησή τους και ενθαρρύνοντας τη νεολαία να επιστρέψει στην Περιφέρεια.
Για τον σκοπό αυτό, στις εκδρομές τους επιλέγουν να δώσουν προτεραιότητα στη διαμονή σε τοπικά καταφύγια ή ξενώνες, έναντι μεγάλων ξενοδοχείων σε παρακείμενες πόλεις.
CNN Greece / Καλλιρόη Πεπονή
Η ευθύνη της καθοδήγησης: Από τον εξοπλισμό, στην φροντίδα του βουνού
Με την απόφαση αυτή, όμως, ένιωσαν ταυτόχρονα το βάρος της ευθύνης απέναντι στην κοινότητα που δημιούργησαν.
«Όταν αναλαμβάνεις να εργαστείς με τον οποιοδήποτε τρόπο στο βουνό, οφείλεις να μεταδίδεις τη γνώση για την ασφάλεια των συνοδοιπόρων σου, αλλά και την ανάγκη σεβασμού του περιβάλλοντος» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο Ανδρέας.
Σκοπός, όπως σημειώνει ο ίδιος, είναι να «καταλαβαίνουν όλες τις πτυχές της απόφασής τους να επισκεφτούν τη φύση, να κατανοούν τι πρέπει να προσέχουν και πώς να σκέφτονται για το ίδιο το βουνό».
Είναι ζωτικής σημασίας να διδάσκονται οι επισκέπτες και οι επισκέπτριες πώς να είναι ασφαλείς και πώς να διατηρούν την ασφάλεια του περιβάλλοντος γύρω τους, χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος.
Απαντώντας, μάλιστα, στο ερώτημα εάν η διαβίωση στη φύση, όπως στην περίπτωση του κάμπινγκ συνδέεται αυτόματα με καταστροφή του περιβάλλοντος, ο Ανδρέας τονίζει πως «όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, έτσι και στην περίπτωση της διαβίωσης στη φύση σχετίζεται με το πως την προσεγγίζεις».
Όπως σημειώνει, η περιβαλλοντική καταστροφή είναι συχνά αποτέλεσμα της ανθρώπινης νοοτροπίας και συμβαίνει παντού, σε πόλεις, σε χωριά, σε δάση, κυρίως όμως από περιστασιακούς επισκέπτες.
«Πιο πολλά σκουπίδια θα παράξουν 10 άτομα που θα πάνε για μία φορά σε ένα βουνό, παρά ένας άνθρωπος που θα μείνει σε αυτό το βουνό για μήνες» σχολιάζει ο ίδιος.
CNN Greece / Καλλιρόη Πεπονή
Απεναντίας, εκείνοι και εκείνες που επιδιώκουν να έχουν μία πιο συχνή επαφή με τη φύση είναι και αυτοί ή αυτές που μαθαίνουν να τη φροντίζουν, να την προστατεύουν και να μην αφήνουν τα ίχνη τους πίσω τους.
Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζει το παράδειγμα είναι πιο αποτελεσματικό από τα λόγια. «Μεγαλύτερο αντίκτυπο αφήνεις όταν ο επισκέπτης και συνορειβάτης σου σε δει να μαζεύεις το σκουπίδι σου, σε δει να μαζεύεις ένα σκουπίδι που άφησε κάποιος άλλος στο βουνό, στο δάσος ή την παραλία» όπως εξηγεί.
Το μήνυμα που στέλνει ο Ανδρέας και το οποίο θα έπρεπε όπως λέει να ισχύει «δογματικά» είναι να «προστατεύουμε το περιβάλλον με κάθε κόστος. Να προστατεύουμε τη φύση, τα ζώα, τα βουνά, τις θάλασσες και να καταλάβουμε όλα αυτά πρέπει να μπαίνουν πάνω από το κέρδος.
Διότι, όπως καταλήγει «τόσους αιώνες η ανθρωπότητα εξαρτάται από όλα αυτά για την ύπαρξή της».
